આપણો દેશ ભારત એ વિવિધતામાં એકતા ધરાવતો દેશ છે. અહીં અનેક ભાષાઓ, ધર્મો, સંસ્કૃતિઓ અને પ્રાન્તો આવેલા છે. છતાં આ સૌ ભારતીયો એક સૂત્રમાં પરોવાયેલા છે — અને એ સૂત્ર છે 'ભારતીયતા'ની ભાવના.

ભારતની ભૂમિ મહાન ઋષિઓ, સંતો અને વીરોની ભૂમિ છે. અહીંની નદીઓ, પર્વતો, જંગલો અને સમુદ્રકિનારા — આ બધું મળીને આ ધરતીને સ્વર્ગ સમી બનાવે છે. ભારતના દરેક ખૂણામાં અલગ-અલગ બોલી, ખાણી-પીણી, વેશભૂષા હોવા છતાં, દિલ એક જ ધડકે છે.

આઝાદી મળ્યા બાદ ભારતે ઘણી પ્રગતિ કરી છે. વિજ્ઞાન, ટેકનોલોજી, ખેતી અને શિક્ષણ ક્ષેત્રે ભારત આગળ વધ્યું છે. આજે ભારતીય વૈજ્ઞાનિકો, ડૉક્ટરો અને ઇજનેરો સમગ્ર વિશ્વમાં ભારતનું નામ રોશન કરી રહ્યા છે. આપણે સૌ ભારતીય તરીકે ગૌરવ અનુભવીએ.

માનો પ્રેમ દુનિયામાં સૌથી નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ છે. એ કોઈ બદલો ઇચ્છ્યા વિના પોતાના સંતાન માટે રાત-દિવસ ખડે પગ ઊભી રહે છે. ભૂખ, તરસ, ઊંઘ — બધું ભૂલીને સ્નેહ વરસાવ્યા કરે છે.

નાનપણમાં જ્યારે બાળક રડે, ત્યારે માની ઊંઘ ઊડી જાય. બીમારી આવે ત્યારે પોતે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરે — "મારા બદલે મારા બાળકને સ્વસ્થ કરો." ભૂલ થાય ત્યારે ઠપકો આપે, પણ સૌ પ્રથમ ગળે લગાવે. આ છે 'મા' — ધરતી ઉપર ઈશ્વરનો સૌથી સુંદર અવતાર.

જ્યારે ઘરની બહાર ડગ ભરીએ, ત્યારે માની દૃષ્ટિ પીઠ ઉપર રક્ષા-કવચ બની જાય છે. ઉંમર થઈ જાય, વ્યવહાર વધી જાય — પણ 'મા' માટે આપણે હંમેશાં નાના-નાના જ રહીએ. ખળ ખળ વહેતી નદી જેવો એ અવિરત સ્નેહ ક્યારેય થાકતો નથી, ઘટતો નથી.

માનો ઉપકાર કોઈ સ્તુતિ, કોઈ ગ્રંથ, કોઈ ભેટ-સોગાદ — ક્યારેય ચૂકવી ન શકે. સૌથી ઊંચો ધર્મ — 'મા-પ્રેમ.' આ ભાવ આપણા સૌ માટે ચિરસ્મરણીય છે.